Yalnızlığımda buldum ben seni.
Başka gözlerle, başka umutlarla bakıyorduk daha öncesinde birbirimize
Kim bilirdi ki yalnızlığımın ödülünün sen olacağını.
Bir anda tutuldum sana.
Rüyalarımın geliniydin sen.
Rüyalarının damadıydım ben.
Aynı rüyalara yattık her gece.
Öyle ki dualarım bile rüyalarımız bir olsun diyeydi.
Belki anlamayacaksın seni ne kadar sevdiğimi.
Belki cesaret edip hiç söyleyemeyeceğim ben sana aşk sözlerini.
Sensiz seninle yaşamak nedir bilir misinki?
Belki bensiz hayaller kuruyorsun sende benimle ilgili.
Hep imkansız aşklarım oldu.
Sevemedim hiçbir zaman karşılıklı sevgiyi.
Hani sana derdim ya kalbimi açtım kim gelirse kabulum diye .
İşte ben onları sen gelesin diye söyledim.
Öyle sevdim ki seni senin üzülmemen için sen başkasını severken bile seni özledim.
Sadece sen üzülme diye ben sana aşk öğütleri verdim.
Bilemezdin ki seni ne kadar sevdiğimi.
Bende söyleyemedim tabii.
Belki bu sözleri yıllar sonra, belki aylar,beklide günler sonra okuyacaksın.
Her şey geç olmuş olsa da sana olan aşkımı bil diye yazıyorum .
Çünkü cesaret edip bir kere seni seviyorum bile diyemiyorum.